Onderlinge steun in de Blankenstraat

henriette dommershuizen
In de jaren vijftig heb ik mijn jeugd doorgebracht in de Blankenstraat, aan de rand van de Oostelijke Eilanden in Amsterdam.
Met 5 kinderen woonden we in een 2,5 kamerwoning. We speelden veel buiten en zaten op een jeugdhonk in de eerste Leeghwaterstraat. Daar kon je pingpongen, figuurzagen, lezen en spelletjes doen onder leiding van een 'akela'. Die duldde geen tegenspraak. Je betaalde 0,25 cent per week.
Hij organiseerde ook een kampweek in de zomer in Drente en dat was toendertijd onze enige vacantie.
De sfeer tussen de bewoners in de straat was meestal goed en dat bleek uit een soort saamhorigheid en het feit dat men nog wat voor elkaar over had.
Met Oud en Nieuw werden er oliebollen door mijn moeder gebakken, die mijn broer en ik mocht uitdelen aan zieke kinderen en volwassenen,die lang bedlegerig waren.
Mijn moeder werd regelmatig ingeschakeld om te helpen, bijvoorbeeld met het tillen van een zware wasketel.
Je had daar heel wat grote gezinnen soms wel met 12 kinderen.
Mijn vader was zeeman op de grote vaart en was vaak lang weg. Wij kinderen wisten niet beter!
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest